Regina en Jochim zijn pleegouders. Zij vertellen over hoe zij tot het besluit zijn gekomen om pleegouder te worden, en hoe zij het proces hebben ervaren.

Op advies van een pleegzorgbegeleider sloten we in maart 2018, nog voordat we onze definitieve keuze voor iHub maakten, aan bij een ontmoeting met pleegouders in ons dorp.

Ons dorp – laat je niet misleiden door de terminologie en het stereotype – telt ruim 26.000 inwoners midden in de Randstad en blijkt een waar cluster van pleeggezinnen te zijn. Dat hadden we inmiddels al vaker gehoord. Bijzonder eigenlijk. Soms lijkt het wel alsof pleeggezinnen weer nieuwe pleeggezinnen voortbrengen, dacht ik nog.

De ontmoeting werd georganiseerd door de vrouw van de dominee van de Hervormde Kerk. Zij hadden vier kinderen en daarnaast ook een pleegdochter.

Wat we daar hoorden, was indrukwekkend. Verhalen, tips en zowel gevraagde als ongevraagde adviezen kregen we te horen. Iedereen deelde openhartig zijn eigen ervaringen en motieven om pleegouder te worden. Er werd gesproken over kinderen alsook over de verschillende pleegzorgorganisaties, bezoekregelingen, samenwerking met biologische ouders, jeugdbeschermers en pleegzorgbegeleiders, culturele en religieuze verschillen, allerlei vormen, terugplaatsingen en ga zo maar door.

Het voelde als een vertrouwd ‘eigen’ kringetje: mensen die in hetzelfde schuitje zitten, die weten wat het betekent om pleegouder te zijn. Van elkaar weten wat ze doormaken, ieder op zijn eigen manier. Er was herkenning, oprechte interesse en begrip. Zij waren bevlogen om vanuit hun perspectief en ervaring ons van informatie te voorzien die je misschien niet zo snel op internet leest of wordt besproken op een informatieavond. Verhalen die je enthousiast maken, maar ook verhalen die confronteren en daarmee recht doen aan de realiteit.

Een tip die mij is bijgebleven, kwam van één van de pleegouders. Hoewel dit natuurlijk per situatie verschilt, adviseerde zij om bij het plannen van bezoekregelingen altijd je schoolvakanties vrij te houden. Bezoeken kunnen veel losmaken bij een kind en dat kan zich uiten in moeilijk gedrag in de dagen erna. Het is jammer als dat negatieve impact heeft op de rest van het gezin in zo’n vakantie. Daarnaast helpt het om je eigen grenzen, en die van je gezin, kan ‘beschermen’.

Pleegouders staan erom bekend flexibel te zijn en vaak ‘ja’ te zeggen. Er wordt veel meegedacht met ouders en andere betrokkenen, maar eerlijk is eerlijk: er wordt doorgaans minder snel gekeken naar de belastbaarheid van pleegouders. Vaak wordt ervan uitgegaan dat ze zelf wel hun grenzen zullen aangeven. Juist daarom kan het helpend zijn om bewust rustmomenten af te bakenen, zoals tijdens schoolvakanties. Een periode waarin ruimte is om op adem te komen.

Kijk, die tip onthouden we en later hebben we die ook zeker in moeten zetten.

Aanrader dus! Onderzoek alles en bewaar het goede.