Pleegzorg groeide bij Lisa en Jelmer uit tot een gezinshuis. Sinds het najaar zijn ze open. Lisa: “We wilden graag iets doen voor kinderen die een veilige plek nodig hebben,” vertelt Lisa. “We hadden de ruimte, de tijd en de mogelijkheden om dat te bieden en we zagen dat het hard nodig was.”

Lisa en Jelmer begonnen met pleegzorg; twee zusjes kwamen bij hen wonen. “Dat was heel bijzonder. Bij de oudste zagen we dat ze meer aandacht nodig had dan we konden geven naast ons werk. Ondanks de fijne oppas thuis, merkten we dat het meer rust en stabiliteit gaf als we zelf thuis waren. We wilden meer kunnen doen met en voor deze meiden. Die combinatie – de wens om meer kinderen op te vangen en onze ervaringen met pleegzorg – maakte dat we ons zijn gaan oriënteren op een gezinshuis. In gesprekken met andere gezinshuisouders werden we steeds enthousiaster.”

Een puzzelstukje dat alles bij elkaar bracht
Het besluit van Lisa en Jelmer om een gezinshuis te beginnen kwam niet van de ene op de andere dag. Ze hadden al veel nagedacht, gesprekken gevoerd en informatie verzameld. “In de kerstvakantie van 2024, zo’n typisch moment waarin je nadenkt over goede voornemens en het jaar dat voor je ligt, zeiden we tegen elkaar: laten we ons in 2025 verder oriënteren. Begin 2025 bezochten we de informatieavond van iHub over gezinshuizen.”

“Dat was voor ons niet het begin van de zoektocht, maar wel een belangrijk puzzelstukje,” vertelt Lisa. “De avond bracht ons vooral bevestiging. We hadden ons al goed ingelezen, dus veel dingen wisten we al. Maar het hielp om alles op een rij te zetten: hoe het werkt, wat het van je vraagt en welke ondersteuning er is. Er was iemand van gezinshuis.com die meer vertelde over de praktische kant, Annemiek van iHub deelde hoe iHub gezinshuizen ondersteunt en een ervaren gezinshuisouder vertelde eerlijk over zijn ervaringen en er was ruimte voor vagen.”

Na de informatieavond bleven ze in contact met een gezinshuisouder die ze via trainingen voor pleegzorg bij iHub al eens hadden ontmoet. “Hij appte ons dat hij het leuk vond dat we interesse hadden in het starten van een gezinshuis en bood aan om met ons in gesprek te gaan. We zijn nog een keer bij hem thuis op de koffie geweest. Door dit gesprek met een andere gezinshuisouder kregen we een eerlijk beeld van hoe het leven er dan uitziet. Dat eerlijke verhaal, niet alleen de mooie kanten, maar ook de lastige, vonden we zó waardevol. Dat heeft ons geholpen om de laatste twijfels weg te nemen.”

Een stabiele factor
Er waren een aantal belangrijke momenten in de aanloop naar het starten van een Gezinshuis. Een daarvan was het gesprek met de pleegzorgbegeleider. “Onze pleegzorgbegeleider was ook gezinshuisbegeleider”, vertelt Lisa. “We konden echt sparren: zie je het ons doen, denk je dat wij dit kunnen?” Dat gesprek gaf vertrouwen om de volgende stap te zetten. En die stap bracht veel moois.

Wat het gezinshuiswerk voor Lisa zo waardevol maakt, is de ontwikkeling die ze bij de kinderen ziet. “We vinden het heel mooi dat we echt wat voor de meiden die we nu tijdelijk in huis hebben kunnen betekenen. Je bent hun nieuwe stabiele factor in het leven. Vanuit die veiligheid durven ze weer om zich heen te kijken, de wereld in. Dat zijn vaak kleine, gewone dingen: samen op de fiets naar de supermarkt, voor het eerst achterop de fiets zitten. Dat kan een hele ervaring zijn. Ze draaien gewoon mee in het gezin. Ze weten dat hun situatie anders is, maar ook weer niet: wij doen alle dingen die andere papa’s en mama’s ook doen. En van daaruit hulp bieden, dat vinden we waardevol.”

“Het zijn de kleine dingen die het doen”
Wat haar het gevoel geeft dat ze echt verschil maakt? “De kleine, gewone dingen,” vertelt Lisa. Ze vertelt over de jaarlijkse actie Schoenendoos waar ze aan meedoen. “Een inzamelingsactie waarbij vrijwilligers, scholen en kerken schoenendozen vullen met spullen voor kinderen in armoede en nood. Dat de kinderen die wij nu opvangen daar aan meewerken vinden ze zó prachtig. Dat ze iets mogen maken en geven, in plaats van te ontvangen. Dat ze zelf het gevoel hebben dat ze iets kunnen betekenen voor een ander. Die trots en dat enthousiasme, dat zijn de momenten waarop je denkt: ja, hier doen we het voor.”

Vraag, luister en ontdek!
Wat ze anderen wil meegeven die nieuwsgierig zijn naar het starten van een Gezinshuis? “Ga in gesprek met gezinshuisouders. Kijk of je iemand kunt vinden die je wat wil laten zien en bezoek de informatieavond. Bespreek ook je twijfels. Niet alles is makkelijk. Je werk en privé lopen door elkaar, dat is echt zo. Maar juist door van anderen te horen hoe zij dat doen, leer je wat het in de praktijk betekent. Dat heeft ons enorm geholpen.”

Wil jij ook weten of een gezinshuis iets voor jou is?
Bezoek onze informatieavond op 18 november.