Brustina (43) is sinds 2015 pleegouder. Ze woont samen met haar man Johan en hun zoon Siem (10). Maandelijks schrijft ze over haar belevenissen als pleegouder.

Huisarts
In vervolg op mijn vorige blog, waarin ik schreef dat ook pleegouders voor zichzelf moeten zorgen, schrijf ik nu verder. Want dat verhaal kreeg een vervolg. De stressklachten die ik had, deden de huisarts besluiten dat het goed was om ook mijn hart voor de zekerheid eens te checken. Stressklachten en hartfalen kunnen veel op elkaar lijken, dus waarom niet even een check. Uiteraard zorgden deze onderzoeken voor nog meer stress en de bloeddruk en hartslag gingen door het dak.

De uitslag
Al na een paar dagen kreeg ik de uitslag bij de cardioloog: je hebt een goed hart! Opgelucht als ik was, kon ik gelijk met hem delen dat dat goede hart nou precies ook het probleem is. We praatten wat verder over mijn werk als pleegouder, hoe ver ik soms ga voor het welzijn van mijn kinderen en dat ik mijzelf daarin soms vergeet. De arts keek mij eens aan en zei: ‘Je kunt je afvragen of het goed voor jou en je hart is, als je er stress van ervaart’. Ik knikte beamend. Inderdaad, stress is niet goed, voor niemand, en daarom wordt er nu ook gewerkt aan wat meer ontspanning en zelfzorg. Ik op mijn beurt keek hem eens aan en zei: ‘Nu we het toch over het hart hebben; je moet het maar op je hart hebben om voor deze kinderen te zorgen’. Hij leunde wat achterover, glimlachte en zei: ‘Daar heb ik weinig op te zeggen’.

Een opgelucht hart
Met een opgelucht hart verliet ik het ziekenhuis. Maar de woorden van de cardioloog bleven nog wat napruttelen. Zijn deze kinderen de oorzaak van mijn stress? Als zij er niet zouden zijn, zou het dan anders zijn? Het antwoord kwam er al vrij snel achteraan: Nee, het ligt niet aan de kinderen. Het ligt aan mijn manier van benaderen. Niet om ergens een schuld neer te leggen, maar wel om heel reëel te kijken naar mezelf. Als ik rustiger ben, als ik me minder zorgen maak om dingen waar ik geen invloed op heb, dan merken de kinderen dat ook. Ze zullen een ontspannen moeder zien die tijd voor hen heeft. Maar ook een moeder die grenzen heeft en hen kan voordoen hoe je daarmee omgaat. En natuurlijk zullen er momenten zijn die stressvol en ingewikkeld zijn, maar door zelf in rust te leven, kun je die momenten dan makkelijker opvangen om daarna weer te herstellen.

Eenmaal thuis heb ik een HARTig woordje met mezelf gesproken en ben ik naar de sportschool gegaan.