Geconcentreerd zitten ze aan de lange tafel, in twee groepjes van twee: vier pleegmeisjes uit onze constellatie, op bezoek tijdens een knutseldate bij ons. Aan de ene kant de negenjarige Valerie, gevolgd door Eva, ook negen. Aan de andere kant zit de achtjarige Viviënne, met daarnaast de oudste van de groep: Annika, die tien jaar telt.

De meiden zijn fanatiek aan het knutselen, en tegelijkertijd voeren ze spontane gesprekken met elkaar. Praten en knutselen is een goede combinatie. Ik heb ergens papier op de kop getikt, waarvan kaarten gemaakt kunnen worden. Ook lege enveloppen ontbreken niet. De papieren zijn er in allerlei kleuren: oudroze, groen gestreept, geel en rood. De meiden plakken behendig plaatjes op de papieren kaarten. Vervolgens schrijven ze met pennen allerlei mooie wensen op, zoals: ‘van harte beterschap’, ‘gefeliciteerd met je verjaardag’ en ‘prettige kerstdagen’. Tenslotte schuiven ze de gemaakte kaarten voorzichtig in een plastic hoesje, samen met de envelop.

Twinmarkers
In de tweede ronde ronde voorzien ze dunne houten figuurtjes van een kleur. Dit worden mooie versierselen voor in de kerstboom. De meiden gebruiken daarbij speciale twinmarkers. Een klein houten insect krijgt oranje vleugels. Zijn bovenlijf wordt bruin en het onderste gedeelte ontvangt afwisselend gele en bruine strepen. Op een figuurtje van een emmer met bloemen krijgt de gieter een karakteristieke groene kleur. De uitstekende bladeren worden groen gekleurd en van de vier zichtbare bloemen worden er twee rood en twee roze.

Mandje vol
Na anderhalf uur knutselen worden de kleurige stiften neergelegd. Op de tafel ligt nu een stapel gemaakte kaarten en gekleurde houten figuurtjes. Maar wat nu? Een van de vier krijgt spontaan een heel mooi idee. “Weet je wat, we gaan de deuren langs om de kaarten te verkopen. En de opbrengst is voor een goed doel!” Dat voorstel wordt enthousiast ontvangen. Ze rennen van tafel en in de gang trekken ze snel hun schoenen en jassen aan. Annika en Eva hebben beiden een mandje vol met de zojuist gemaakte kaarten in hun handen.

Knutselkanjers
Een half uur later zijn ze terug, en hun gezichten glimmen. Ik doe de voordeur open. De vier staan allemaal naast elkaar, en de twee mandjes zijn bijna leeg. “Arianne, we hebben veel kaarten verkocht! En we hebben 12 euro en 40 cent opgehaald.” Er is nog één vraag: waar gaat dit geld naartoe? Ik doe de meiden een voorstel: “Ik ben vrijwilliger bij een kringloopwinkel, en daar halen we geld op voor arme mensen in Roemenië. Zullen we het geld aan dit doel geven?” Dat vinden ze alle vier een heel goed idee. Zo is het op twee manieren een geslaagde knutseldate geworden: knutselen met elkaar én samen geld ophalen voor een ander. Het zijn gewoon knutselkanjers!