Kees (45) is gezinshuisouder. Samen met zijn partner vangt hij vijf jongeren op, die – soms tijdelijk – niet thuis kunnen wonen. De meeste van hen hebben veel meegemaakt. In deze blog schrijft hij over zijn ervaringen.

Al een tijdje merk ik een verandering in de gang van zaken bij ons.
Op vrijdag vragen de jongeren vaak: "Heb jij nog plannen voor morgen?"
Ik betrap mezelf erop dat ik daar dan vaak nog niet over heb nagedacht.
Soms heeft een van de jongeren een voetbalwedstrijd, en daar gaan we graag naar kijken.

Als ik dan aangeef dat ik zelf geen plannen heb, zeggen ze rustig: "Oke."
Wat me opvalt, is dat ze tijdens het gezamenlijke ontbijt op zaterdag vaak met een plan komen.
Eerst vragen ze: "Is het oke als we iets gaan doen?"
Ik zeg dan dat dat prima is. En eerlijk? Ik vind het ook echt prima.

Op deze manier leren de jongeren voor zichzelf op te komen, initiatief te tonen, samen een activiteit te bedenken én bewust te zijn van de kosten.

Want regelmatig hoor ik: "Dat is vet duur! Niet normaal! Hoe doe jij dat allemaal als alles zoveel kost?"
Dat leidt tot mooie gesprekken over hoe ik omga met financiële zaken, maar ook over hoe de jongeren dit zelf kunnen aanpakken.

Voor vandaag hebben ze bedacht om naar het strand te gaan, met de hond, want die vindt het ook leuk.