Thomas & Eva* zijn gezinshuishouders. Leven, liefde en een beetje lef, daar draait het gezinshuis van Thomas & Eva op. Laat je inspireren door dit gezinshuis dat het nét even anders doet.

‘De kinderen die bij ons wonen hebben veel meegemaakt. Duidelijkheid is voor hen belangrijk. Aan de muur hangt een weekplanner, we eten samen en we hebben duidelijke regels over scherm- en bedtijd. Tegelijkertijd geloven wij ook: regels zijn aan te passen.

Zo heeft ieder kind eigen regels over telefoongebruik. De een beheert deze zelf, de ander belt en appt in de woonkamer. Klinkt oneerlijk? Juist omdat we uitleggen waarom het zo is, accepteren de kinderen het goed. En naarmate een kind groeit, passen we de regels aan. Eigenlijk net zoals in ieder ander gezin: een peuter heeft andere schermtijden dan een puber.

En ja, dat schuurt soms. Bijvoorbeeld als het ene kind ieder weekend zijn ouders ziet én tassen vol cadeaus meekrijgt, en de ander nauwelijks contact heeft. Dat is pijnlijk. Voor iedereen. Maar, je neemt de een niet iets af omdat het de ander ontbreekt. Wij praten open over die verschillen. Dat helpt.

Ons gezinshuis echt een thuis
Een pleeggezin, gezinshuis of wonen in een instelling, dat zijn de opties voor kinderen die uit huis geplaatst zijn. Hier voelt het als thuis, dat maakt ons echt anders dan een instelling. Hier is warmte, vaste gezichten en de ruimte om gewoon jezelf te zijn.

Wij maken eigen keuzes. Wij pakken die ruimte heel bewust. Of een kind bij ons komt wonen bijvoorbeeld, en of wij crisis- of voltijdszorg bieden, dat beslissen we met zijn allen. Wij zijn bovendien bij één van de moeders heel nauw betrokken. Thomas helpt haar in huis, hangt een lamp op. Eva gaat met haar naar het ziekenhuis. Dat is ondenkbaar in een instelling, of in een pleeggezin waar ouders zorg en werk combineren. En gesprekken met een voogd of gedragswetenschapper voeren we op ons thuiskantoor, gescheiden van de rest van het huis. Zo wordt het privé van onze kinderen zo min mogelijk verstoord. Die grens bewaken wij ook heel bewust.

Eigen keuzes, eigen oplossingen
Maatwerk kortom, vinden wij belangrijk. Zo wonen drie van onze kinderen doordeweeks bij ons en in het weekend thuis. Deze vorm van zorg komt minder vaak voor dan voltijdszorg. Het paste binnen onze mogelijkheden én voor deze kinderen & moeder bleek het de ideale oplossing. En dus blijven we dat ondersteunen. Ook als dat extra inspanning en overleg vraagt met hulpverleners en gemeente.

Ons gezinshuis = ons leven
Ons gezinshuis is ons werk én ons leven. Wij sluiten maximaal aan bij het kind en wat het nodig heeft. Dit betekent trouw blijven. Nabij zijn. En vooral de kinderen laten voelen: jij doet ertoe.’