De puberteit is een turbulente periode in onze ontwikkeling. Hoewel de heftigheid kan verschillen, gaat deze fase aan niemand voorbij. Ouders zien de veranderende houding en het nieuwe gedrag van hun pubers. Het stelt hen de vraag hoe ze met deze verandering om moeten gaan.

Deze vraag geldt ook voor pleegouders. Bij hen komt er nog een extra dimensie bij. Wat merk ik van de puberteit bij mijn pleegkind? Is dat hetzelfde als bij biologische kinderen? Of kan het op bepaalde punten toch iets anders verlopen? Als dat zo is, wat merk ik dan? En dan komt ook bij hen de vraag hoe ze zich kunnen opstellen bij een puberend pleegkind.

Pleegouders hebben behoefte aan informatie over hun pleegkind in de puberteit. En ze willen er ook graag over praten en hun vragen stellen. Om die reden hebben we als constellatie een thema-avond voor onze pleegouders georganiseerd over dit onderwerp. We zijn begonnen met een stukje theorie. Onze gedragswetenschapper heeft eerst uitleg gegeven over de veranderingen in het brein van pubers en hoe ze dit uiten in hun gedrag. Voor pleegkinderen is de puberteit vaak ingewikkelder dan voor eigen kinderen. Om een voorbeeld te noemen: bij pleegkinderen speelt de vrees voor afwijzing (“ik ben niet goed genoeg”) veel meer een rol.

In de tweede helft was er veel gelegenheid om vragen te stellen, ervaringen te delen en advies te vragen. Daar hebben de aanwezige pleegouders uitgebreid gebruik van gemaakt. Daarbij hielp dat we als pleegouders binnen de constellatie elkaar na twee jaar redelijk goed kennen. Dat draagt bij aan een veilige setting, waarin we zonder schroom met elkaar durven te delen welke vragen we hebben als het gaat om de omgang met puberende pleegkinderen. Een belangrijke vervolgstap is dan: hoe kan ik mijn voordeel doen met de gegeven tips?

Dat is de kracht van Mockingbird: samen op een laagdrempelige manier de uitdagingen van de pleegzorg met elkaar delen en elkaar versterken. Mockingbird: samen sterk voor het kind!