De training bestaat uit acht bijeenkomsten waarin theorie, casussen en oefeningen elkaar afwisselen. Pleegouders ervaren zelf hoe constant alert zijn op gevaar voelt, ontdekken hoe triggers ontstaan en krijgen inzicht in hoe stress en onveiligheid de hersenontwikkeling van een kind beïnvloeden. Zo leer je zien wat spanning en triggers met een kind doen – en hoe je daar als ouder op kunt reageren. "We hebben wat werkvormen die laten zien hoe het voelt om te ervaren hoe je lijf reageert op spanning of waarin we je laten nadenken en ervaren in wat voor complexe leefwereld onze pleegkinderen zich begeven is. Dat kan online niet, dat moet je echt ervaren," vertelt Leanne. Het is geen passieve cursus, maar een actieve ontdekkingstocht die je blik voorgoed kan veranderen. Door oefeningen en praktische opdrachten gaan pleegouders al tijdens de training anders naar hun eigen situatie kijken.

Veel herkenning
In vrijwel iedere groep ontstaat al snel een gevoel van herkenning. Pleegouders komen binnen met vergelijkbare vragen: Waarom reageert mijn pleegkind zo heftig op iets kleins? Hoe kan het dat een situatie van gisteren vandaag totaal anders uitpakt? Tijdens de bijeenkomsten merken ze dat ze niet alleen staan en dat dezelfde onzekerheden, twijfels en worstelingen overal terugkomen. Het besef dat anderen tegen dezelfde uitdagingen aanlopen, brengt rust en opluchting. Zodra pleegouders begrijpen dat hun kind niet kwaad wíl doen, maar vanuit overleving handelt, ontstaat ruimte voor mildheid en nieuwe stappen

Samen leren en thuis toepassen
De training is een tijdsinvestering. Omdat het gezinsleven druk kan zijn, kiezen sommige pleegouders ervoor om de training apart van elkaar te volgen. "De ene trainingsronde komt de ene ouder, de volgende keer de ander. Zo kunnen beide ouders leren, zonder dat het een logistieke last wordt," vertelt Leanne. De inzichten worden zo samen thuis toegepast en versterken elkaar.

Terugkomdag en netwerk
Aan het einde van de trainingsreeks wordt een terugkombijeenkomst georganiseerd waarbij pleegouders hun eigen netwerk mogen meenemen. Dat levert waardevolle momenten op: opvoeders, familieleden en vrienden krijgen inzicht in wat trauma betekent en waarom pleegzorg soms zo intens kan zijn. Het vergroot het begrip, de draagkracht en de steun voor het pleeggezin zelf.

Ook na de training blijven pleegouders regelmatig contact met elkaar houden. Ze vormen appgroepjes, delen ervaringen, stellen vragen en zoeken elkaar op wanneer ze in een lastige situatie zitten. Het blijkt elke keer weer een enorm krachtig netwerk.

Wat de training zo waardevol maakt
Voor veel pleegouders vallen tijdens de traing voortdurend kwartjes. Ze leren details opmerken die ze eerder over het hoofd zagen, de ruimte waarin iets gebeurde, de geur van eten, een plotseling geluid, een blik, een herinnering die niemand benoemde maar die het kind wel voelde. Door zulke puzzelstukjes samen te leggen, ontstaan patronen die helpen om gedrag te begrijpen. En als je begrijpt wat er gebeurt, kun je anders handelen.

Tegelijkertijd werkt de training ook preventief. Steeds vaker ziet Leanne dat pleegouders instappen op het moment dat ze al op hun tenen lopen. Hoewel de training dan nog steeds helpend is, kost herstel meer energie. Pleegouders die eerder instappen, ervaren dat ze beter voorbereid zijn op moeilijke momenten en meer veerkracht voelen om erdoorheen te gaan.