Binkie heeft zwemles. Daar beleeft hij enorm veel plezier aan. Zoals hij veel plezier beleeft aan bijna alles wat hij doet. Of het nou school is, buiten spelen of al zijn autootjes een file op het kleed parkeren.

En dus ook zwemles. Hij huppelt de kleedkamer uit alsof hij auditie gaat doen voor een zwembroek reclame. Vol zelfvertrouwen loopt hij met zijn zwemhesje aan richting badje twee. Zo enthousiast als een labradorpup. Rustig wacht hij op de kant tot ze erin mogen. Maar als de anderen netjes doen wat er gevraagd wordt, kan Binkie nog weleens zijn eigen weg gaan. De glijbaan is geen uitdaging meer. Hij springt liever van bovenaf naar beneden. Hij kan ook ineens midden in de les, als een zeester met armen en benen wijd, stil gaan liggen en zeggen dat de motor gestopt is en hij geen benzine meer heeft. De badmeester moet dan zogenaamd bijtanken voor hij weer verder zwemt.

Geen zin
Sommige onderdelen gaan niet zo snel, dachten we. Er was een moment waarop de badmeester aangaf dat hij moest oefenen op onder water zwemmen. Dat lukte nog niet zo goed. Maar het is niet dat hij het niet kan. Integendeel. Als ik met hem ga zwemmen, doet hij alles wat hij bij zwemles ook moet doen: drijven, kikkerslag en ook onder water zwemmen. ‘Waarom deed je dit bij zwemles niet gewoon ook?’ vroeg ik hem. Hij keek me aan. ‘Omdat ik toen geen zin had,’ antwoordde hij schouderophalend, alsof dat de meest logische verklaring van de wereld was. Wat het voor hem waarschijnlijk ook was.

Schakelen
We merken dat we af en toe bij hem moeten schakelen tussen opvoeden, uitleggen en gewoon keihard lachen. Want eerlijk is eerlijk: het is soms ook gewoon grappig. Binkie is een supervrolijk en sociaal mannetje die halverwege een zwemles kan besluiten net even iets anders te gaan doen dan gevraagd wordt.

Veilig
En toch, en dat is misschien wel het mooiste aan dit hele verhaal, voelt hij zich veilig genoeg om altijd zichzelf te zijn. Het gaat bij hem nooit om presteren. Hij heeft niet altijd het gevoel dat hij moet doen wat anderen willen. Soms wil hij gewoon spelen. Omdat hij weet dat dat ook goed is. Omdat hij weet dat er altijd iemand op de kant zit die oprecht geniet van zijn zeesterrenshow.